Posts Tagged ‘Renny Ramakers’

As published by Special Bite

Posted:  May 10th 2010

De directeur en mede-oprichter van designbureau Droog kondigde vorige week de komst van een concepthotel en restaurant in Amsterdam aan. Eten speelt een belangrijke rol in haar leven. Renny Ramakers groeide op met de Hollandse pot en af en toe uitstapjes naar de Chinese en Italiaanse keuken. “Bij ons thuis mocht je op je verjaardag altijd kiezen wat er werd gegeten. Ik koos altijd voor de voor kinderen niet zo gebruikelijke combinatie lever en spinazie. Waarom? Geen idee. Ik zal het wel heel lekker hebben gevonden.”

Go Slow Cafe

Kunsthistorica Ramakers (@rennydroog op twitter) stond in 1993 aan de wieg van Droog. Een inmiddels wereldwijd bekend bureau vanwege de conceptuele benadering van design. Droog ontwikkelt concepten en tentoonstelingen. Met designers, onder wie Hella Jongerius, worden producten ontwikkeld, van deurknoppen tot de knotted chair van Marcel Wanders. Headquarters en de flagshipstore zijn in Amsterdam en er zijn ook winkels in New York en Tokio. Alles draait om no-nonsense down to earth design.

Droog doet ook eetprojecten, zoals het Go Slow Cafe waarbij alles langzaam gaat en senioren bedienen. Dit project is in verschillende delen van de wereld met veel succes gepresenteerd.

Ramakers zelf lust eigenlijk alles. “Met uitzondering van karnemelk. Ook ben ik niet zo dol op zacht voedsel, zoals boter en room. Ik hou heel erg van koken, vooral diners voor vrienden. Helaas komt er vanwege de werkdrukte te weinig van. Ook omdat ik veel reis. Als ik moet kiezen tussen een diner met vrienden (of vreemden) of een feest, dan kies ik voor het diner. Contacten op feesten zijn vaak vluchtig, ik word te veel afgeleid, aan een diner kun je rustiger praten.”

Zondag 2 mei

Als ik ’s morgens op sta, drink ik een glas warm water met een stukje limoen. Dat is lekker en gezond. Wanneer ik het ontbijt klaarmaak, drink ik een glas groentesap. Jazeker, ook al zo gezond… Wat een gezondheidsfreak hoor ik jullie al denken. Maar dat valt best wel mee. Snoepen doe ik ook graag.

Ontbijten doe ik ook altijd volgens een vast patroon. Twee bruine boterhammen (ik hou van het spelt zuurdesembrood van Marqt), de een belegd met kaas, de ander met avocado en tuinkers. Glas uitgeperste sinaasappel erbij en wat losse verse vruchten. Vandaag zijn dat aardbeien en stukjes ananas. Die aardbeien smaken nergens naar. Ik weet het, ik had ze niet zo vroeg in het seizoen moeten kopen maar ze lagen er zo verleidelijk bij.

Als we het niet vergeten, nemen we in het weekend nog een zacht gekookt eitje. (En ja hoor, vandaag weer vergeten.) Tot slot drinken we groene thee. Dat drink ik overigens de hele dag. Bij voorkeur geen zakjes maar getrokken van theebladeren.

Mijn geliefde maakt op deze totaal verregende dag de lunch. Hij kan niet koken, zegt hij, maar er is niemand die zo lekker spiegelei met tomaat kan maken als hij. Zoals gezegd, ik hou erg veel van koken maar ik haat boodschappen doen. Ik doe dat een keer per week, op vrijdag of zaterdag. Dit keer is daar niets van gekomen met het gevolg dat ik niet veel in huis heb. In zulke gevallen kijk ik vaak op www.supercook.com. Je vult in wat je in huis hebt en voila, je krijgt honderden recepten voorgeschoteld.

Vandaag wordt het soep van geroosterde paprika en aubergine als voorgerecht and als hoofdgerecht risotto van gemengde paddenstoelen. Als je zorgt dat je altijd tomaten, citroenen, uien, knoflook, kruiden (ik heb verse kruiden op mijn terras), Parmezaanse kaas en goede olijfolie in huis hebt, valt er altijd iets te maken.

We trakteren onszelf op een fles Fixin. Deze heerlijke rode wijn komt uit de Noordelijke Bourgogne. Ik weet dat toevallig omdat we er gefietst hebben. Nagerechten nemen we vrijwel nooit als we thuis eten.

Maandag 3 mei

Om half vier kwam ik er op weg naar een afspraak achter dat ik nog niet geluncht had. Snel een broodje gegeten bij Stanislavsky in de Stadsschouwburg: ik moest daar in de buurt zijn. Het valt me op dat als je tegenwoordig een broodje kaas bestelt, er altijd een grote hoeveelheid liflafjes bij zit. Simpel een lekker broodje met goede kaas kun je in dit soort gelegenheden steeds moeilijker krijgen. Daarvoor moet je naar de Kaaskamer in de Runstraat.

‘s Avonds de soep van zondag gegeten en ik wilde pasta met broccoli maken. Maar toen ik de broccoli uit de koelkast haalde, zaten er bloemetjes in. Dus werd het Penne Arrabbiata. Heel lekker!

Later een paar afleveringen van de Soprano’s gekeken. Op dvd uiteraard. Wat wordt er in die serie veel gegeten…

Dinsdag 4 mei

Vandaag geluncht op het werk. Wij lunchen altijd gezamenlijk met alle medewerkers. De tafel staat dan vol met zaken als hagelslag en pindakaas maar ook komkommer, sla, avocado en kaas.

‘s Avonds heb ik lamskotelet met couscous en geroosterde pompoen gemaakt. Vooraf sla met ei, walnoten, rode uit en roquefort.

Continue reading “As published by Special Bite” »

Share

FAQ with Renny Ramakers

Posted:  April 14th 2010
Renny Ramakers saved by droog

What was the motivation behind the exhibition?
“The emphasis in Milan has always been to present new products. Much of the innovation comes from new materials and techniques and the outcome is more products.  The drive for the new is endless—it is demanded by our profession and the market for survival.
At this exhibition we are responding to this demand by reviving leftovers—existing products that still have their basic functionality intact, but somehow have lost their place and have become undesirable and unused. We saw this as a perfect opportunity for a revival.”

Why are you interested in using leftovers?
Three reasons:
a) to save them from the landfill (relating to the environmental crisis)
b) as an innovative business model (relating to the financial crisis)
c) to challenge designers to shift from ‘how to design something it’ to ‘what to do with it’ and to see what new qualities this can bring.

Do you see new qualities in the designs?
“If we gave them a different brief, for example, to design new cutlery, we would have never gotten the response we received. The designer would have concentrated on how to design it, rather than on what to do with it. In Ed Annink’s case, the knife is still a knife, but it is also a mirror for the eyes (he put a little magnet for hanging it somewhere). There is a double function that I’ve never seen with cutlery.”
And in the example of the ‘Read before you eat table,’ the design aspect is not in the table per se, but on the message on the table, urging you to take an action before eating.”

Were the outcomes what you expected?
“Not at all! I never could have expected the ‘3 star bomb!’ by Atelier Ted Noten—a whimsical narrative from 500 very ordinary matchboxes. Or the design by Studio Makkink & Bey—they turned handkerchiefs into a new kind of very slow world news carrier, one that distributes articles personally selected by Jurgen Bey on a medium that the reader can then embellish with embroidery and that can be kept in the pocket.
In the Netherlands we say ‘newspaper of today is for packing the fish tomorrow’. Jurgen made a newspaper in a completely different way. It’s particularly timely with the arrival of the iPad. The responses are diverse, and that makes the project stronger.”

What’s the difference between Droog in the nineties, and what we see at this exhibition today?
“Re-using the old is a familiar concept for us, but never have we done it at this scale. Our interest in this project was to see if using unwanted remains could be turned into a coherent business model—as a valid approach to developing a ‘new’ collection (which also by definition exists in limited editions). Timeliness is also critical—the financial crisis means developing new products in the old way is just not good enough. We need innovation on a structural level.”

Will you continue with this approach?
We would like this project to travel as a pop-up store, also asking local designers to contribute new designs, and also using leftovers that are readily available in that location.
I also see this project as a laboratory for unlimited editions, which means the starting material does not necessarily have to come from a bankruptcy, but rather be easily made. The crux is to use something existing or something easily made as the starting point for re-interpretation.
Share